اگر تمام عواملي كه آرامش را از بين مي برند سركوب كني، هرگز بر آرامش چيره نمي شوي، زيرا حالت كلي تو نادرست است. تو برده تمام آن چيزهايي مي شوي كه سركوب كرده اي. سركوب كردن هيچگاه به چيرگي نمي انجامد. اين اساسي ترين مطلبي است كه بايد بفهمي: سركوب كردن بردگي مي آفريند. هركس انرژي جنسي را سركوب كند، بيشتر به آن گرايش مي يابد و شدت انرژي جنسي اش بيش ا زانسانهاي طبيعي مي شود. بنابراين، راهبان و راهبه ها و تمام ديگر كساني كه انرژي جنسي را سركوب كرده اند، ميل جنسي بيشتري دارند. انري جنسي بيش از هر چيز ديگر براي آنان فريبنده است، زيرا آن را سركوب كرده اند و آن پيوسته در دلشان فرياد مي زند « مرا رها كن! مرا رها كن! » هرقدر به ميزان انرژي سركوب شده افزوده شود، قوي تر مي شود. پيوسته به دنبال راهي براي برون رفتن است . اگر از در جلويي ممكن نباشد، ا زدرعقبي خارج مي شود. مشكل اينجاست كه تو هرقدر بيشتر سركوب كني بيشتر مي ترسي و هر قدر بيشتر بترسي بيشتر سركوب مي كني، بيشتر محكوم مي كني. دور باطلي ايجاد مي شود و سرعت حركت تو در اين دور باطل روز به روز افزايش مي يابد. بر آرامش چيره بودن به آن معناست كه تو هيچ چيز را سركوب نكرده اي، بلكه كوشيده اي همه چيز را بفهمي. از راه درك كردن و فهميدن است كه چيرگي پديد مي آيد. اين جادوي درك كردن و فهميدن است: هر چيزي را كه بدرستي فهميده باشي ديگر فشاري بر تو وارد نمي كند

  RSS